Skip to main content

Uitgeklaard: eenzaamheid

Welkom op het Archief voor Onderwijs

Een schat aan audio en video in de klas

Benieuwd naar meer? Neem je lerarenkaart of stamboeknummer bij de hand en registreer nu gratis.

Registeer nu gratis

Reeds een account? Meld je dan hier aan.

Het wachtwoordveld is hoofdlettergevoelig.
SLUIT   X
https://onderwijs.hetarchief.be/collecties/2229861

KLAAR: eenzaamheid

In Geraardsbergen en Sint-Truiden hebben ze al een schepen voor eenzaamheid. In Groot-Brittannië werd vorig jaar een minister van Eenzaamheid aangesteld. Eenzaamheid is een belangrijk maatschappelijk probleem. Ook bij jongeren. Meer dan de helft van de jongeren in ons land voelt zich eenzaam. Xavier Taveirne verdiepte zich in het onderwerp voor een televisiereeks. Hij legt Yousri uit dat alleen zijn niet hetzelfde is als eenzaam zijn. Hij geeft ook tips om uit je sociaal isolement te breken. Meer weten? [Bekijk als leerkracht de bijbehorende collectie.](https://onderwijs.hetarchief.be/collecties/2229861)

27-03-2019
VRT

Van A tot Z: Dirk De Wachter - Alleen

Pat Donnez interviewt Dirk De Wachter aan de hand van 26 thema's die elk beginnen met een letter van het alfabet. Deze aflevering de A van Alleen. De Wachter zegt dat we fundamenteel alleen zijn. De enige manier om dit draaglijk te maken is door te leven met anderen. Zij zullen het alleen-zijn echter nooit helemaal kunnen opheffen. Dat is volgens hem echter niet hetzelfde als eenzaamheid. Binnen zijn vak is eenzaamheid de basisproblematiek van de westerse mens in deze tijd. Volgens hem is een van de oorzaken het feit dat we dichter, maar individueler op elkaar wonen. De verbindingen, zoals het verenigingsleven, verbrokkelen. De secularisering en het verdwijnen van zingevende structuren zijn andere oorzaken van de toenemende eenzaamheid volgens De Wachter. De Wachter gaat niet akkoord met Schopenhauers stelling dat je alleen maar vrij kan zijn als je alleen bent. Hij zegt dat de mens veroordeelt is tot het samen zijn met de andere. Hij draait de quote van Jean-Paul Sartre “L’enfer, c’est les autres” om en zegt dat zonder de ander er geen leven is. Donnez vertelt dat er in een klooster van de Kartuizers op de muur “o zalige eenzaamheid, het enige geluk” staat. De Wachter zegt dat zij die eenzaamheid samen doorbrengen. Hij zegt dat we het belang van de stilte en het bedachtzame van hen kunnen leren. Hij gaat niet akkoord met het feit dat voor hen het zich terugtrekken het ultieme doel van het leven zou zijn. De Wachter vertelt dat een oplossing voor die eenzaamheid niet zo makkelijk en concreet is. Hij probeert verbindingen tussen mensen te maken, maar soms laten mensen dat gewoonweg niet toe. Hij ziet zichzelf als katalysator, geen eeuwige verbindingspersoon. De zwaarste gevallen in zijn praktijk zijn de mensen die (als kind) zware traumatische ervaringen hebben meegemaakt, waardoor het voor hen bijna niet meer lukt om iets van vertrouwen in de mensheid op te bouwen. Donnez merkt de eigenaardigheid van De Wachters beroep op. Hij zegt dat De Wachter ook eenzaam is, omdat hij niet over concrete zaken over zijn patiënten mag praten. Zelf gaat De Wachter niet naar een psychiater. Hij heeft er wel zelf een paar mogen ontvangen. Ook psychiaters zijn mensen met eigen persoonlijke problematieken. De Wachter zegt dat dat zij dan enkel over hun privéleven vertellen. Hij zegt dat een groot deel van zijn opleiding een soort psychotherapie was voor zichzelf. De Wachter zegt dat hij volgens zijn eigen behoefte te weinig alleen is. Hij zegt dat hij in de files geniet van de muziek van Klara en dat hij geniet van alleen te lezen. Hij vindt dat hij niet mag klagen omdat hij veel opportuniteiten krijgt om interessante mensen te ontmoeten. De Wachter zegt ook dat hij soms wegdroomt tijdens vergaderingen. De Wachter vertelt dat hij niet kan wegdromen bij een patiënt en maakt de vergelijking met psycho-analisten. Er gaan verhalen de ronde van psycho-analisten die een boek lezen als ze patiënten ontvangen. Hij zegt dat hij altijd geconcentreerd is als hij een patiënt bij zich heeft, maar dat concentratie van een wisselende orde kan zijn. Hij zegt ook dat zijn beroep boeiend blijft, omdat hij geïnteresseerd is in de menselijke verhalen. De Wachter zegt dat hij naarmate hij ouder wordt meer verhalen hoort en bijgevolg beter wordt in zijn beroep. Hij kan niet antwoorden op de vraag of het hem een beter mens maakt. De Wachter genoot ook van enkele journalistieke opdrachten die hij voor Klara heeft mogen uitvoeren. Hij vergelijkt het met zijn eigen beroep, maar zegt erbij dat de journalistiek veel oppervlakkiger is. Hij vertelt dat hij voor het beroep is geboren. Hij kon als kind niet voetballen en had geen talent voor muziek. Hij had daarom voor zichzelf voorgenomen om niet jaloers te zijn, maar om te bewonderen. Hij wenst niet meteen op pensioen te gaan, en wil werken zolang zijn mentale en fysieke toestand het toelaat.

21-12-2017
VRT

Koppen: oud en eenzaam in Brussel

In Brussel is een op vijf senioren extreem vereenzaamd. Drie bejaarden getuigen over de eenzaamheid en verveling op hun oude dag: Thérèse Sonck, 85 jaar, Leonie Dupont-Roelandts, 90 jaar en Charlotte Greymans, 79 jaar. Bij het restaurant van het gemeenschapscentrum de Vaartkapoen kunnen de bejaarden elke dag terecht voor een warme maaltijd. De bedoeling hiervan is om senioren uit hun isolement te halen. 00:00:00 Bejaarde Thérèse Sonck steekt sigaret op, kijkt door het raam en vertelt over haar leven. Ze vertelt bij foto's over haar man. Ze zet koffie en vertelt over de verveling en eenzaamheid, ze krijgt geen bezoek. 00:02:43 Thérèse neemt het rood busje. De negentigjarige Leonie wacht ook op het busje. 00:03:15 Leonie Dupont-Roelandts vertelt over de eenzaamheid en afhankelijkheid. 00:04:45 79-jarige weduwe Charlotte gaat te voet naar het sociaal restaurant van de Vaartkapoen in Molenbeek. Ze daalt met de metrotrap af, wacht in het metrostation en gaat in de metrowagon. Ze komt het restaurant binnen. Bejaarden worden bediend en eten. 00:06:20 Bejaarden praten in het restaurant bij, ze maken grapjes. 00:07:50 Er volgen enkele eindquotes van Thérèse over eenzaamheid.

03-12-2009
VRT

Koppen: wat als je partner dement wordt?

Reportage over mensen die leven met een demente partner. Beelden van Bernard die aan het wandelen is met zijn demente vrouw. Buitenbeeld van het huis, dat vroeger een slagerij was. Interview met Bernard Gabriels, echtgenoot van Nicole. Hij vertelt hoe haar geheugenproblemen begonnen op haar zestigste. Hij legt uit hoe Nicole verdwaald raakte. Hij zegt hoe soms heel eenzaam is en hij verwerkt zijn ervaringen nu in zijn dagboek. Beelden van Nicole die doelloos rondloopt in huis. Beelden van Albert die zijn vrouw in keuken helpt. Ze verwart lepels met vorken. Interview met Irena en Albert Bonneure. Ze vertelt over Albert die al vijf jaar dement is. Hij Is onhandiger geworden en dat is lastig voor zijn vrouw. Beelden van Albert die probeert frieten te snijden. Interview met Irena terwijl ze aan het schilderen is. Ze vertelt hoe schilderen haar grote uitlaatklep is. Ze huilt. Ze vertelt hoe hij zo'n intelligente man geweest is en hoe ze bang is voor de dag dat het contact zal wegvallen. Beelden van Bernard die zijn vrouw te eten geeft. Interview met Bernard over de bejaarde man die zijn demente vrouw en zichzelf heeft omgebracht. Hij verstaat dat en zegt dat het van groot belang is dat je steun krijgt. Beelden van Bernard die met zijn vrouw naar een bijeenkomt van Foton, een expertisecentrum rond dementie, gaat in Brugge. Interview met Bernard. Hij zegt hoe hier ook met hem rekening wordt gehouden. Interview met Bart Delfour, coördinator Foton, over het taboe van dementie. Hij zegt dat ze vooral ook de partners willen helpen. Interview met Albert op de bijeenkomst van Foton. Hij is nog niet afgeschreven. Claire, dementieconsulente Foton, gaat op bezoek bij Irena en Albert. Ze stelt hen vragen. Albert zegt dat hij niet tot last wil zijn. Interview met Claire Meire. Het ziekteproces duurt gemiddeld 8 à 10 jaar, dat voortdurend verandert. Ze zegt dat het een zeer emotioneel proces is dat relaties onder druk zet. Beelden van Bernard die gaat winkelen met zijn vrouw, Nicole. Hij moet haar steeds terugroepen.Interview met Bernard. Hij heeft nog altijd contact omdat ze er nog is.

03-09-2009
VRT

Journaal: jongeren voelen zich eenzamer dan ouderen

Eenzaamheid is een groot probleem in onze samenleving. Bij ouderen, maar ook bij jongvolwassenen. Dat blijkt uit de nieuwste cijfers van het nationaal geluksonderzoek. Hoe komt dat? En wat valt daaraan te doen? Een animatie toont dat 46% van de Belgen zich soms of altijd eenzaam voelt. Wandelaars in Gent worden ondervraagd over deze constatering. Zij verbazen zich niet over dit aantal en wijten dit aan sociale media. Verder spreken zij zelf over eenzaamheid en ongelukkig zijn. Opvallend is dat meer dan de helft van de jongvolwassen (20-34 jaar) eenzamer is dan ouderen (boven de 70 jaar): respectievelijk 54,5% en 28,3%. Interview met Lieven Annemans, professor sociale economie aan de UGent. Hij zegt dat ouderen autonomer zijn en betere relaties hebben. Er worden enkele tips gegeven om minder eenzaam te zijn: het volgen van taal- of sportlessen, vrijwilligerswerk doen of voor iemand zorgen. Een goede relatie helpt ook tegen eenzaamheid. Volgens Lieven Annemans kan de lokale politiek ons ook helpen door voor meer wijkwerking te zorgen en mensen meer te stimuleren om zich te engageren en dat te faciliteren. Op die manier zouden mensen zich makkelijker kunnen aansluiten bij bijvoorbeeld een club.

05-07-2018
VRT

Reyers laat: Leo Bormans over geluk

Leo Bormans is de schrijver van het boek 'World Book of Happiness'. Hij heeft het over geluksgevoel bij kinderen en emotionele eenzaamheid. Kinderen leven ook in een stressvolle samenleving en worden bang gemaakt. Geluk is een combinatie van genetica en opvoeding, maar voor een stuk kunnen we ons geluksgevoel ook zelf bepalen. Hij geeft uitleg over het geluksonderzoek en de verschillen tussen geluksgevoel per land. Hoop en vertrouwen zijn zeer belangrijk. Hij heeft het over zijn nieuwe voorleesboek 'Geluk voor kinderen'. Het is belangrijk dat kinderen vragen stellen. Onderwijs moet veel belang hechten aan emotionele ontwikkeling, er zijn geen wondermiddelen voor mensen met traumatische ervaringen.

17-09-2014
VRT

Karrewiet plus: hoogbegaafd

Maandelijks duidingsmagazine voor de jeugd, zes tot twaalf jaar, rond maatschappelijk relevante thema's en onderwerpen uit de leefwereld van kinderen. Deze aflevering: Hoogbegaafdheid. Voorstelling van Sara en Brecht. Sara is twaalf jaar en zit in het tweede middelbaar. Beelden van Sara die haar huiswerk maakt en van Brecht die viool speelt. Hij deed een IQ-test en bleek hoogbegaafd te zijn. Er wordt een grafiek van het IQ getoond. De kenmerken van hoogbegaafden worden opgesomt. Gesprek met Tessa Kieboom, de directrice van het centrum voor hoogbegaafdheidsonderzoek in Antwerpen. Sara vertelt over hoe het is om bij oudere kinderen in de klas te zitten. Ze had liever bij haar leeftijdsgenoten gezeten. Brecht heeft geen leerjaar overgeslagen maar volgt extra lessen Portugees in een kangoeroeklas om de verveling tegen te gaan. Beelden van Brecht in de kangoeroeklas. Hij vindt het leuk. De directrice zegt dat hoogbegaafde kinderen over alles veel meer nadenken en daardoor soms ook ongelukkigerzijn. Ze zijn ook perfectionistisch en voelen zich vaak eenzaam omdat ze met dingen bezig zijn die anderen niet interesseren. Sara zegt dat ze minder makkelijk vrienden maakt omdat ze niet mee is met wat iedereen leuk vindt. Ze bezoekt museum, want ze vindt geschiedenis heel leuk. Brecht gaat op kamp met Impact, met andere hoogbegaafde kinderen. Hij voelt zich er meer begrepen. Sara voelt zich soms anders dan andere kinderen, zou liever net als anderen zijn. Brecht is blij met wie hij is.

31-03-2014
VRT

Pano: het kind van de instelling

‘Pano’ is een duidingsmagazine met indringende reportages over de grote thema's van deze tijd. Een gedreven team van reporters diept de beste nieuwsverhalen uit en zoekt het antwoord op actuele vragen. Het was schrikken toen in de zomer van 2016 in een tent aan de Blaarmeersen in Gent het lichaam van een jongeman gevonden werd. Jordy Brouillard verbleef in een instelling tot hij achttien werd. Het leven na de instelling kon hij niet aan. In Vlaanderen verblijven 17 000 jongeren in een pleeggezin of een voorziening. Elk jaar zijn er zo'n duizend jongeren die de jeugdzorg verlaten. Ze worden voorbereid met kamertraining of begeleid zelfstandig wonen, maar daarna stopt het. Het is voor vele instellingskinderen een moeilijke overgang. Wat de jongeren vooral parten speelt, is de eenzaamheid waarin ze terecht komen en de vooroordelen waarmee ze te maken krijgen. ‘Pano’ laat vier jongeren vertellen over de stap van de voorziening naar een zelfstandig leven, over de hindernissen op die weg en wat er beter zou kunnen. Een indringend portret van een wereld die weinig mensen kennen. Een reportage van Sara Van Boxstael, Phara de Aguirre en Gonda De Beule. 00:00:00 Inleiding en begingeneriek. 00:01:14 Beelden van de grafsteen van Jordy Brouillard. 00:01:21 De 25-jarige Thomas leest de e-mail voor die hij naar ‘Pano’ schreef, naar aanleiding van de dood van Jordy Brouillard. Hij vertelt dat het thema van kinderen in een instelling meer besproken moet worden. Thomas is op zijn vier jaar in een instelling geplaatst. Zijn moeder heeft hem verteld dat zijn vader zijn handen niet kon thuishouden van de kinderen. Hij zegt dat het contact met de moeder een van de basisbehoeften is van een kind. 00:03:53 De 20-jarige Leïla woont en studeert in Leuven. Ze woont in een kleine studio waarvoor ze 390 euro per maand betaalt. Ze weet niet waarom ze in een instelling is geplaatst. Ze heeft haar kleine broer uit het raam zien vallen van vier verdiepingen hoog. Ze heeft daardoor nog altijd hoogtevrees. Haar moeder sloot de kinderen op in hun kamer. Ze vertelt dat ze niet kwaad is op haar ouders, maar ze vindt het wel spijtig. 00:06:12 De 19-jarige Roberto is in een instelling geplaatst wegens huishoudelijk geweld en drugsgebruik. Hij werd regelmatig naar huis gestuurd en werd steeds opnieuw in de jeugdzorg geplaatst. Roberto zat ook in een gesloten instelling voor feiten die hij zelf gepleegd heeft, zoals diefstal, geweld, inbraken en drugs. 00:07:24 Op zijn achttien jaar stond hij op straat. Hij woont nu samen met zijn vriendin, Celine. Ze hebben samen een kindje van vier maanden oud. Hij zegt dat hij niet kwaad is op zijn ouders. 00:08:49 De 18-jarige Kimberley zit op school in Anderlecht, waar ze verzorging volgt, en woont in een leefgroep. Beelden van Kimberley die les volgt. 00:09:40 Kimberley was twee jaar oud toen haar ouders uit elkaar zijn gegaan. Op zevenjarige leeftijd is ze in de psychiatrie beland met een depressie. Ze woont al sinds haar acht jaar in 'de Rijtak', een leefgroep. 00:10:20 Kimberley heeft nu een eigen studio in het huis om alleen te leren wonen. Ze krijgt 25 euro zakgeld per maand. 00:11:38 In het Cachet vzw in Anderlecht komt Kimberley samen met andere jongeren om over hun problemen te praten. 00:12:30 Thomas is op zijn achttiende voor het eerst begeleid zelfstandig gaan wonen, maar dat systeem lag hem niet. Hij is daarna een tijd dakloos geweest en had geen geld om eten te betalen. Hij had niemand om naar te bellen en heeft in die periode veel gehuild. 00:14:31 Leïla belt aan bij Dam+, de leefgroep waar ze op haar zeventiende verbleef. Ze vertelt hoe haar kamer er tijdens haar verblijf uitzag. Ze vertelt dat ze de eenzaamheid in de leefgroep het ergste was. Ze vertelt hoe ze zichzelf opsloot in haar studio, wachtend tot er geld op haar rekening werd gestort. 00:17:16 Leïla vindt dat ze op haar achttiende niet klaar was om alleen te gaan wonen. 00:17:56 Thomas bezoekt het tehuis waar hij vroeger verbleef. Hij bezoekt zijn kamer en legt uit hoe het er toen uitzag. Hij vertelt dat hij als kind heel gefrustreerd was en de nultolerantie tegen geweld in het tehuis. 00:20:58 Kimberley is vooral bang om alleen te zijn. Ze zet regelmatig muziek op en danst. 00:21:58 Roberto bezoekt het tehuis waar hij vroeger verbleef, de Kom-aid in Anderlecht. Hij vertelt dat zijn eerste weken in het tehuis enorm moeilijk waren. Hij is de hulpverleners dankbaar voor wat ze voor hem gedaan hebben. Hij eet taart samen met de hulpverleners en vertelt over zijn dochter en zijn moeilijkheden met het OCMW. 00:25:05 Leïla vertelt dat ze op haar achttien jaar al haar kindergeld kreeg. Het geld was op in drie maanden tijd. Ze heeft alles over premies en subsidies alleen moeten uitzoeken. Het OCMW helpt daarbij niet. De mensen die Leïla kennen weten dat ze van het OCMW leeft, maar ze ontmoet ook mensen die vooroordelen hebben. 00:27:15 Thomas liegt over zijn verblijf in een instelling als hij solliciteert, omdat hij bang is voor de reacties. 00:27:50 Kimberley gaat met haar oma op café. Ze vertelt dat ze niet zonder haar oma zou kunnen. Kimberley houdt van haar ouders, maar ze heeft er geen goede relatie mee. 00:30:13 Leïla vindt de eenzaamheid het moeilijkste. Ze heeft nood aan een moeder- of een vaderfiguur. Vanaf je achttiende valt je vertrouwenspersoon weg, terwijl veel jongeren dat nodig hebben. 00:31:15 Roberto droomt ervan een normaal leven te kunnen leiden. Hij wil graag politieagent worden. 00:32:40 Leïla studeert jeugd- en gehandicaptenzorg, omdat ze heel hard opkijkt naar haar eigen begeleiders. Ze wil hetzelfde kunnen doen voor jongeren in de bijzondere jeugdzorg. 00:33:20 Kimberley is bang dat haar leven terug een hel zal worden. Ze is ook bang voor een nieuwe depressie. Ze zegt dat ze nu haar eigen leven in handen heeft, maar heeft wel nog hulp nodig. 00:34:30 Thomas vertelt over zijn vriendin, die hem enorm geholpen heeft. Hij is blij dat hij het gemaakt heeft.

08-03-2017
VRT

Journaal: De Grote Levensvragen

Wat geeft zin aan het leven? Hoe gelukkig voelt u zich? Wat heeft u nodig om gelukkig te zijn? Het zijn een paar van de vragen die in opdracht van Radio 1 gesteld zijn aan duizend Vlamingen. Wat blijkt uit het onderzoek? De meerderheid van de Vlamingen voelt zich gelukkig. Maar dertig procent zegt toch ongelukkig te zijn. Goed nieuws is dat bijna de helft zichzelf graag ziet. Slecht nieuws: een kwart van de ondervraagden voelt zich eenzaam. Psychiater Dirk De Wachter reageert op de resultaten. Gezondheid, liefde en naasten blijken de belangrijkste zingevers aan ons leven. God of geloof bengelt onderaan.

25-09-2017
VRT

Journaal: geluk en de Belg

Interview met Mark Elchardus over de resultaten van een VUB-onderzoek over het geluksgevoel bij de Belg.

11-04-2007
VRT

Ook getest op mensen: wat doet eenzaamheid met de mens?

In dit fragment uit 'Ook getest op mensen' wordt het effect van eenzaamheid getest. Wat doet eenzaamheid met de mens? Marcel Vanthilt stelt de reportage voor. Barbara brengt de feestdagen door in isolement in plaats van met haar vrienden, man en kinderen. Ze wordt vier dagen lang opgesloten in een appartement in Antwerpen. Ze wordt gefilmd en houdt haar gevoelens bij in een dagboek. Professor Verhofstadt verwacht stress door sociale isolatie. Vervolg van de reportage met Barbara. Ze verdrijft de tijd met puzzelen, ze eet alleen en krijgt het emotioneel moeilijk. Ze is bang als ze alleen gaat wandelen. Ze krijgt een huilbui in de zetel maar probeert zich te herpakken. Ze is blij dat ze terug mag keren naar huis bij haar man en kinderen. In de studio praat Vanthilt met Barbara over haar ervaring. Haar verhaal is heel herkenbaar voor Verbeke. Verhofstadt en Jacobs vertellen over het experiment met Barbara. Een enquête over eenzaamheid. Hoe wapenen we onszelf tegen eenzaamheid? We moeten investeren in ons sociaal kapitaal en onze vrienden.

15-01-2014
VRT

Journaal: feestmaal voor alleenstaanden

In Deinze wordt elk jaar een feestmaal georganiseerd voor al wie anders alleen zou zijn op Kerstmis, en dat al 26 jaar lang. 120 mensen schoven aan tafel en een team van 25 vrijwilligers zorgde ervoor dat het een mooie kerst werd.

25-12-2018
VRT

Deze video toevoegen aan



Of maak een nieuwe collectie aan



Toevoegen
0

Uitgeklaard: eenzaamheid


Marthe De Doncker's picture
Marthe De Doncker

Deze collectie werd aangemaakt voor de KLAAR-aflevering 'Eenzaamheid'. Het beeld- en geluidsmateriaal uit deze collectie kan gebruikt worden in de eerste en tweede graad van het secundair onderwijs.


KLAAR: eenzaamheid

FRAGMENT 1

In Geraardsbergen en Sint-Truiden hebben ze al een schepen voor eenzaamheid. In Groot-Brittannië werd vorig jaar een minister van Eenzaamheid aangesteld. Eenzaamheid is een belangrijk maatschappelijk probleem. Ook bij jongeren. Meer dan...

Toon meer

Onderwijsniveau

Vakken

Laatst gewijzigd

27-03-2019